Kulturoznawstwo, III lic.

Zakres tematyczny kursu: Folklorystyka polska na tle europejskiej, jej historyczno-polityczne uwarunkowania, instytucjonalizowanie się nauki o folklorze, teorie i definicje folkloru, semiotyka kultury ludowej na przykładzie stroju ludowego, obrzęd, rytuał, zwyczaj w polskiej kulturze ludowej (polski rok obrzędowy), problemy współczesnej folklorystyki.



Moduł historia sztuki to 30 godzin wykładów obejmujących najważniejsze zagadnienia dotyczące rozwoju aktywności twórczej człowieka na przestrzeni dziejów. Student w ramach zajęć poznaje najważniejsze metody badawcze historii sztuki użyteczne przy opisie sztuk plastycznych oraz dzieł architektonicznych, ze szczególnym uwzględnieniem analizy ikonograficzne i ikonologicznej. Kurs podzielony został na cztery bloki tematyczne: starożytność, średniowiecze, nowożytność, nowoczesność i współczesność. Każda grupa tematów zawiera trzy tematy szczegółowe.

Moduł częściowo prowadzony będzie symultanicznie, natomiast część tematów studenci opracują we własnym zakresie na podstawie materiałów przekazanych przez prowadzącego, wypełniając karty pracy.


Tematyka modułu "Historia myśli filmowej" obejmuje wybrane aspekty dziejów teoretycznej refleksji nad filmem. Szczególna uwaga poświęcona zostaje tekstom klasycznym (Münsterberg, systematycy radzieccy, Arnheim, Balázs, rosyjska szkoła formalna), których analiza winna ujawnić nie tylko aparat teoretycznofilmowy, ale odkryć także społeczno-kulturowe uwarunkowania rozmaitych dyskursów teoretycznofilmowych na tle ogólnego rozwoju wiedzy humanistycznej. Cykl prowadzony w trybie chronologicznym uwzględnia kolejne koncepcje teoretycznofilmowe skupione na zagadnieniach syntaktyczno-semantyczno-pragmatycznych związanych z funkcjonowaniem tekstów audiowizualnych. Podejście typu problemowego kładzie nacisk na przedstawienie ewolucji pojęć i kategorii teoretycznofilmowych.

Kurs Historia sztuki dla studentów Kulturoznawstwa został podzielony na cztery bloki tematyczne, każdy z nich zawiera trzy tematy szczegółowe. W trakcie zajęć studenci zapoznani zostają z podstawowymi zagadnieniami dotyczącymi rozwoju twórczości artystycznej od starożytności po czasy współczesne. Materiały dostarczone przez prowadzącego oprócz zagadnień dotyczących historii materialnej uwzględniają również różnorodne podejścia metodologiczne Historii Sztuki.

Zagadnienia analizowane w trakcie kursu:

SZTUKA STAROŻYTNA: Sztuka pradziejowa i sztuka egipska, Sztuka grecka: archaiczna i klasyczna, Sztuka etruska i rzymska

SZTUKA ŚREDNIOWIECZNA: Sztuka Królestwa Asturii i Mozarabska, Sztuka romańska w kręgu Benedyktynów i Cystersów, Architektura gotycka we Francji oraz malarstwo gotyku międzynarodowego.

SZTUKA NOWOŻYTNA: Sztuki plastyczne renesansu włoskiego, Malarstwo w czasach Renesansu Habsburgów, Barokowy Rzym

SZTUKA NOWOCZESNA I WSPÓŁCZESNA: Malarstwo neoklasyczne, Nazareńczycy i Prerafaelici, Architektura modernistyczna, YBA: Freeze, Sensation i Drugi konceptualizm

Kulturoznawstwo, III lic.

Zakres tematyczny kursu: Folklorystyka polska na tle europejskiej, jej historyczno-polityczne uwarunkowania, instytucjonalizowanie się nauki o folklorze, teorie i definicje folkloru, semiotyka kultury ludowej na przykładzie stroju ludowego, obrzęd, rytuał, zwyczaj w polskiej kulturze ludowej (polski rok obrzędowy), problemy współczesnej folklorystyki.



Kurs służy zaznajomieniu studentów z różnymi sposobami definiowania tekstów kultury z naciskiem na ujęcie semiotyczne.

Student czy się posługiwać pojęciem tekstu kultury oraz poznaje metody analizy i interpretacji wybranych wytworów materialnych, społecznych i intelektualnych. Samodzielnie przygotowuje propozycje analizy i interpretacji wybranych zjawisk, postrzeganych w kategoriach tekstu kulturowego (uwzględniając ikonosferę, fonosferę, kinezysferę i relacje proksemiczne). Potrafi uzasadnić wybór opisywanego zjawiska oraz metody jego analizy. Korzysta z wielu źródeł, w tym ze źródeł multimedialnych.

W części teoretycznej modułu studenci poznają podstawowe pojęcia z zakresu kultury języka i stylistyki. Część praktyczna dotyczy analizy poprawnościowej i stylistycznej tekstów. Studenci poznają rozstrzygnięcia konkretnych faktów językowych, sprawiających szczególną trudność użytkownikom języka polskiego. Celem modułu jest przygotowanie studentów do aktywnego i świadomego uczestnictwa w sferze dyskursu publicznego w zakresie językowym, doskonalenie kompetencji i sprawności językowej na potrzeby tworzenia tekstów pisanych i mówionych.